Św. Klara kandydatkom do zakonu mówiła aby sprzedały wszystko co mają i starały się to rozdać ubogim (por. Mt 19,21). To pierwszy warunek dla tych dziewcząt, które pragną iść śladami Chrystusa za przykładem św. Franciszka i św. Klary w Zakonie Klarysek od Wieczystej Adoracji. Chodzi o to by zostawić wszystko (i wszystkich) i iść za Chrystusem.

Formacja przebiega stopniowo przez całe życie, jest to proces przyoblekania się w Chrystusa na franciszkańskiej drodze ewangelicznego życia. Osoba powołana do naszego zakonu ma w swoim życiu naśladować Chrystusa, czyli iść Jego śladami, a pomocą w tym jest nasza duchowość franciszkańsko-klariańska, w którą wpisuje się specyficzny charyzmat nieustającej adoracji Jezusa w Najświętszym Sakramencie. Wpatrywanie się w Jezusa Eucharystycznego jest dla klarysek od wieczystej adoracji drogą do poznawania Boga i upodabniania się do Niego.

ASPIRAT – jest wstępnym okresem formacji i czas jego trwania jest uzależniony od konkretnej osoby. Trwa od dwóch tygodni do miesiąca. Tajemnica życia kontemplacyjnego jest sprawą Bożą. Nie może zrodzić się z przemijającego zapału lub z ideałów niejasnych i przyrodzonych. Wymaga od aspirantki poważnej i dojrzałej decyzji opuszczenia świata, aby żyć w samotności i poświęcić swe życie wyłącznie Bogu.

POSTULAT – to także wstępny etap formacji, który trwa jeden rok. Jest to czas pogłębienia życia wiary i rozeznania autentyczności powołania poprzez uczestnictwo w życiu wspólnoty.

NOWICJAT – jest podstawowym okresem formacji, w którym ma się dokonać wewnętrzna przemiana kandydatki: ma umrzeć stary człowiek , a narodzić się nowy. Dokonuje tego Duch Święty, który jest Pierwszym Formatorem osoby powołanej do życia radami ewangelicznymi. Zewnętrznym wyrazem tego jest zamiana stroju świeckiego na prosty franciszkański habit, a także zmiana imienia i otrzymanie predykatu czyli tajemnicy z życia Jezusa lub Maryi, która ma być szczególnym rysem danej siostry. Obrzęd ten zwany jest obłóczynami. Ten etap jest złożony z dwóch momentów. Pierwszy rok charakteryzuje się zasadniczo jako rok kanoniczny i jest on czasem formacji bardziej duchowej i doktrynalnej. Drugi rok jest zorientowany bardziej na praktyczne przygotowanie do podjęcia różnego rodzaju obowiązków oraz na bezpośrednie przygotowanie do złożenia ślubów zakonnych.

PROFESJA – po ukończeniu nowicjatu siostry składają pierwsze śluby – czystości, ubóstwa i posłuszeństwa, i zachowywania klauzury papieskiej na okres jednego roku. Aktem tym zobowiązują się wobec Boga i Kościoła do zachowania rad ewangelicznych oraz Reguły, Konstytucji i innych norm życia zakonnego. Śluby te ponawiają co roku przez 5 lat i ten czas nazywany jest JUNIORATEM. Jest to dalszy czas wzrostu, aby oblubieńcze przymierze, przypieczętowane już w profesji czasowej, mogło być doprowadzone do wypełnienia jako wybór definitywny, w sposób bardziej wolny i odpowiedzialny.

PROFESJA WIECZYSTA – jest zawarciem przymierza Boga z siostrą, która zostaje obdarowana oblubieńczą miłością Jezusa i składa całkowity dar z siebie przez profesję rad ewangelicznych. Dokonuje się to podczas Eucharystii, w czasie której mają miejsce specjalne obrzędy:

- postawa leżenia krzyżem - przed każdym ważnym wydarzeniem Kościół prosi Świętych o wstawiennictwo u Boga. Także i w tej chwili, podczas gdy siostra trwa w postawie leżenia krzyżem na znak całkowitego poświęcenia się Bogu, wierni zgromadzeni w kościele zanoszą za nią modlitwę wstawienniczą w Litanii do Wszystkich Świętych Zakonu Serafickiego.

- moment złożenia ślubów, czyli wypowiedzenia formuły profesji na ręce przełożonej

Formuła ślubów: W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego Ja, Siostra Maria …, otrzymałam łaskę od Pana, abym kierowana niezłomną wolą doskonałej zachowała Ewangelię na chwałę Bożą, wobec zgromadzonych tutaj sióstr, w ręce twoje Wielebna Matko Mario…, ślubuję żyć w posłuszeństwie, bez własności i w czystości, przez całe moje życie zachowując klauzurę papieską według naszych konstytucji opartych na regule św. Klary i zatwierdzonych przez Stolicę Świętą. Poświęcam całą siebie nieustającej adoracji Pana naszego Jezusa Chrystusa w Przenajświętszym Sakramencie. Dlatego całym sercem oddaję się tej rodzinie zakonnej, abym pod działaniem Ducha Świętego, za wstawiennictwem Niepokalanej Dziewicy Maryi, świętego Ojca naszego Franciszka, świętej Matki naszej Klary oraz z pomocą sióstr, poświęciła się służbie Boga i Kościoła.

- podpis ślubów na ołtarzu

- modlitwa kapłana - Po wypowiedzeniu przez siostrę aktu profesji celebrans odmawia błogosławieństwo, poprzez które prosi Boga o dary Ducha Świętego dla profeski, aby dzięki nim mogła w życiu wypełnić to, co ślubowała.

- Wręczenie oznak profesji – jest to obrzęd objaśniający, który ukazuje na zewnątrz to, co dokonało się poprzez złożenie profesji zakonnej. Siostra otrzymuje krzyż, który ma przypominać jej, że życie według rad ewangelicznych wzoruje się każdego dnia na miłości Chrystusa. Zostaje również przekazana Siostrze obrączka, która jest znakiem wieczystego związku oblubienicy z Chrystusem. Fakt przynależności do Boga, czyli konsekracji, zostaje potwierdzony noszeniem zewnętrznego znaku, który przypomina o dokonanym wyborze.